Ik schilder … tekst

Click to view larger image

Bron

Het nieuwe jaar heeft vaste waarden. Meer bepaald een nieuwe kalender.

Na heel wat gedub, een gesprekje met een dame in de winkel die de knoop ook maar niet kan doorhakken en ten slotte het ouderwetse ienemiene mutte ben ik er uit.

Vincent van Gogh heeft het pleit gewonnen. Aan hem de eer om de meest bezochte plaats in huis van een ‘focal point’ te voorzien.

Omdat zijn werk mooi is ? Niet altijd, maar het spreekt me aan.

Omdat zijn werkt ‘leeft’. Het ademt beelden. Sfeer. Stemmingen. Doorleefde emoties.  Kleur. Voorkeuren. Een eigen stijl.

Kortom, alles wat (hem) zo uniek maakt.

Ik zit nog te bedenken “Goh, kon ik dat ook maar” als ik het boek Over leven en schrijven van Stephen King in handen krijg.

Daarin staan schrijftips waar je je écht wat bij kan voorstellen. Heel beeldend. Zoals deze.

“Als je iets wilt beschrijven, moet je je eerst datgene wat je de lezer wilt laten ondergaan voor ogen stellen. Daarmee begin je. Je eindigt met datgene wat jou voor ogen staat om te zetten”.

De universaliteit ervan treft me. Want van Gogh deed het. Ik doe ook.

Hij met verf, ik met woorden.

Allebei beginnen we van een wit doek.

Vervolgens spreekt de schilder beeldend door kleur en compositie. De schrijver beeldt met woorden.

Hoe langer ik stukjes schrijf, hoe meer me opvalt hoe beeldend woorden kunnen zijn.

Hoe meer me opvalt dat woorden, eenmaal opgeschreven, soms een eigen verhaal uitbeelden dat nóg sprekender is. Alsof woorden meer emotie, diepgang en kracht krijgen als je ze aan papier toevertrouwt.

Markante vaststelling in dit foto, film en beeldgerichte tijdperk.

Welk beeld, beste lezer, komt bij jou (het meest) naar voor als je deze stukjes leest ?

Advertenties

15 gedachten over “Ik schilder … tekst

  1. Eilish

    Tekst is meestal beeld zonder klank, we lezen – ook al eens tussen de regels in, en daar komen inderdaad soms beelden bij te voorschijn.
    Wat ik hier vooral vind is goed geschreven tekst, en daarom keer ik altijd naar hier terug om te lezen natuurlijk !
    Schilder nog maar veel tekstjes !

  2. lilith8heather

    Heel mooi gezegd!
    Onlangs had ik trouwens een college over de vergelijking van kunsten, namelijk over het ‘ut pictura poesis’-gedeelte uit het werk van Horatius. Een gedicht is zoals een schilderij, net zoals jij zegt. Dan kwam de mening van Da Vinci, die schilderkunst verkoos omdat je alles in één keer ziet op een doek, terwijl een beschrijving in woorden tijd nodig heeft. Sir Philip Sidney beweerde het tegenovergestelde toen hij een schilderij een ‘stom gedicht’ noemde.
    Er was één voorbeeld dat in mijn ogen echt enorm duidelijk de kracht van woorden illustreerde: vergelijk eens een schilderij van een engel en een tekstpassage waarin de woorden ‘de engel des Heren’ voorkomt.
    ‘k Vind dat allemaal bijzonder interessant eigenlijk!

    Overigens hou ik ook wel van de werken van Van Gogh (De Sterrennacht vind ik heel mooi), maar ik prefereer toch Monet, omdat zijn kleuren een beetje minder schreeuwen :-)

    (Op je vraag weet ik overigens echt niet wat te antwoorden).

  3. Muireann

    Heerlijk hè, schilderen met woorden.
    Bij dit stukje had ik nu echt een schilderij van Van Gogh voor ogen, nl. de zonnebloemen :) Maar ja, een woord kan genoeg zijn om een beeld boven te halen bij de lezer ;)

  4. appelig

    Er zit bij mij eigenlijk meteen een liedje in mijn hoofd en dat komt door het schilderij erboven. ‘Starry, starry night.’ :-)
    Maar het is een mooie vergelijking, schilderen met woorden.

  5. molly

    Omdat zijn werkt ‘leeft’. Het ademt beelden. Sfeer. Stemmingen. Doorleefde emoties. Kleur. Voorkeuren. Een eigen stijl.

    Dit stukje, omdat ik vind dat je gelijk hebt, ondanks dat het niet mijn stijl is.
    Heel veel kunst ademt sfeer !

  6. Sharp Ben

    Mooie vergelijking! Je blog is inderdaad als een kleurenpalet waar Van Gogh jaloers op zou zijn geweest: vrolijke stukjes, meer persoonlijke artikels, columns, berichten gelinkt met de realiteit van het heden of net uit een grijs verleden,… Het zit allemaal keurig in dit blog verpakt. En er beeldend geschreven, natuurlijk. Ik ben fan, maar dat had je allicht al door…

  7. Lauradenkt

    Jaaa, precies wat Lilith zegt, dat heb ik ook geleerd! Dat zowel een gedicht als een schilderij je kan raken, maar dat de schilderkunst hoger staat, omdat het je meteen raakt (vindt Leonardo da Vinci dan).

  8. koffiemetmelkensuiker

    ‘k Ben het er helemaal mee eens, mij valt dat vooral op als ik oudere dingen die ik zelf heb geschreven herlees. Dan weet ik de persoonlijke stemming niet meer die ik had toen ik het schreef, en dan lees ik het als door de ogen van een ander, en dan merk ik meestal dat het heel anders overkomt dan dat ik het indertijd bedoeld had.
    Raar.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s