Tafel 13

Tumblr

Bron : Weheartit

Ergens eind november 2012. De toebereidselen voor de decemberfeesten  vorderen, zachtjesaan. Ook bij mijn vader.  Dus belt ie op, met een culinair issue.

Een goede preparatie is immers het halve werk, nietwaar. Zeker sinds mijn moeder niet meer thuis kan wonen en Mrs. Cook & Clean op Oudjaar niet gauw even een keukenprobleem in de pan kan hakken.

Ze is gedetacheerd door de firma Rap en Proper en door mij belast met de taak z’n (feest)zin aan te zwengelen, toe te juichen, en – vooral –  te fortificeren.

Met een feestmaaltijd bijvoorbeeld. Derhalve interpelleert ze mijn vader ruimschoots op tijd over welke gangen hij op de kaart wil.

Hij, van zijn kant, ziet – na jarenlange festiviteiten onder de regie van mijn moeder – geen specialiteit in een microwave maaltijd, genre kant en klaar.

Het moet geen Masterchef zijn, maar beslist wél iets dat mijn “rol-oog” voorkomt. Om het in keukentermen te zeggen : hij wéét welk vlees ie in de kuip heeft …

Daarom dus knoopt zich de vraag “Heb jij al gehoord van tonijn met perzik ?” in mijn oor.

“Ja, lekker !”, antwoord ik, terwijl ik me afvraag wat daarmee kan zijn.

“Ik zoek nog een tussengerechtje voor op oudejaarsavond, dat niet te moeilijk is.”

“…? “

In de stilte die volgt valt mijn nikkel.  Ik heb niet te klagen over mijn “little grey cells”, maar ze lopen nooit ver vooruit. Ik zit nog niet eens in december, laat staan aan de feestdis …

Het lampje dat aanfloept in mijn hoofd zorgt voor nog meer vertwijfeling.

“Je komt toch, dan? Zoals vorig jaar ?”

Ik sta er niet naast, maar zie ‘m in gedachten. Fronsend en al denkend looprondjes makend.

Wat uitleg en enkele verzekeringen later ben ik “enlisted”. Voor de nieuwviering én de logistieke assistentie erbij.

Mijn beurt nu, om verbluft te zijn. Ik kan er maar niet bij dat de man die een apocalypsjaar doorkwam, in de knoop slaat van een gerecht dat nog net niet zichzelf klaarmaakt …

Ik haak in en grinnik. Omdat ik het zwengelwerk van Mrs. Cook en Clean apprecieer, ik tonijn met perzik lekker vind, en het de goede kant op gaat met de zin voor feest. Hear Hear !

Geen seconde twijfelde ik aan spijs en drank. Daarentegen was ik razend benieuwd. Hoe zou het zijn ?

Echtigentechtig, beste lezer, het was áf.

Het huis was (weerom) precies goed versierd. Vééél witte lichtjes voor sfeer en een stemmig gedekte dis.

Tafel 13 mocht gezien worden, met kleurig tafellinnen en het fijnste huisservies erop … Werkelijk een streling voor het oog !

Aan dit pareltje neem ik plaats. Hiermee verklaart mijn vader het eindejaarsfeest voor geopend.

Meteen ook het sein om de arena, die keuken heet, te betreden …

Het liep als een trein. Met een vlotheid waarvan het spoor alleen maar kan dromen, volgden de gerechtjes elkaar op.

Geloof me vrij, beste lezer : geen mens kookt met meer efficiëntie in een magnetron dan mijn vader !

En ik ? Ik kwam, ik zag en ik at.

En deed quasi niets. Want kalm blijven als de Sint-Jacobsschelpen protest aantekenen tegen hun bereiding, de ingrediënten van tonijnsla mengen en op het stop-knopje van de microgolf duwen, dat mag geen keukenwerk heten …

Dit diner krijgt – volmondig – mijn stem ! Mmmm …

I vote for mijn vaders aardappelrozetjes, ijs op een stokje, en speciaal voor mij gezette koffie in stijlvolle kopjes !

————————————————

N.B. : De titel van dit stukje verwijst naar het gelijknamige  canvasprogramma.

Advertenties

9 gedachten over “Tafel 13

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s