Sounds of breaking glass (Swoon 41)

Sincere apologies, beste lezers, voor mijn late opwachting. Deze week hielden slaaptekort en verbijstering me van het blogscherm weg.

Sinds de uurwissel heb ik ruzie met mijn bioritme, dat er lol in schept me voortdurend tegen mezelf te laten racen. Heel Holland mag dan slapen, mij lukt ’t haast niet …Uiteindelijk maakte ik nog best wat klaar. Mét een slaapschuld die vast het BBP van de Verenigde Provinciën omvat.

De verbijstering dan. Die kwam heul toepasselijk via kanaal 270 (!) van mijn zapper : CNN. De president-elect is een slecht geblondeerd, roeptoeterend geval, wiens gedachten zeven kanten tegelijk opschieten. Kortom, een ongeleid projectiel, met straks toegang tot een immens wapenarsenaal. Auwwwwwwtch …

Vreesde ik vorige keer nog voor die afspiegeling op de wereld, vandaag hebben we ’t zittten gelijk Flup zijne mutten.*

Het universum is niet in voor hippe oplossingen. De voorbode kwam via paus Franciscus. Geen vrouwelijke priesters ! Tot Methusalem terugkomt, heeft-ie niks te vrezen, en daarna wacht gewis de apocalyps, dus …

Dat er ter wereld (tegen dan) niet één vrouw te vinden is, die nog wil gelinkt, aan een ouwe-knarren-instituut dat vastzit in de tijd van Nero, is een detail. Idem voor mannen, die nu al niet meer dik in de rij staan.

Gemiste afspraak met de historie. Vast en zeker dove kwartels, die Petrussen, dat ze àl die hanen maar niet horen kraaien. Niet drie keer, maar zonder ophouden.

Het glazen plafond reikt hemelhoog, kennelijk. Geen neerhalen aan. De enige barst is teleurstelling. Snik ende snif …

Geen Madam Secretary, dus, die het tot president schopt en alzo es een vrouwelijke loep kan houden, boven de mondiale desperatie. Wie weet, de verloren sleutel tot een broodnodige kentering.

A Madam President, acting forceful and executive, ’t is niet voor nu. Wellicht ook gestruikeld over een nog nooit gebeurde re-entry in het Witte Huis.

Godsgruwelijk jammer. Tuurlijk, aan Clintons palmares zat net zo goed bitter als honing. Wie met Farizeeërs omgaat …

Maar evengoed : gemiste kans om het axioma “meisjes zijn evenveel waard als jongens” in werking te zien. Net als het addendum “… en mogen er dus ook balkenbrij van maken !”

Baffled was ik, al wist ik niet waardoor het meest : de victorie, of de respons erop.

Bij de aanhangers heb je Vla.dimir, die z’n loopjongetje krijgt, en het lot der dwazen, De Winter en Wilders, die Sint-blij en wel, van mij met hun witte manen door de roetzwarte schoorsteen mogen. En erbovenop : voor eeuwig vast komen te zitten, graag.

In het land der verduisterden heb je Europa. Grijs en wollig als altijd. Met daarin Frankrijk. Een uitgebluste Hollande doet het ergste vermoeden voor dit speerland. Mij valt vooral die lans met een punt van boter op. De beste man ziet zichtbaar alles al als een Grieks lot boven zijn hoofd hangen, quoi.

Neuh, dan Frau Merkel. Die bleef onverstoorbaar in de plooi. Schouwde haar mantelpakjes, trok het roodste rood aan dat ze vinden kon, rechtte haar rug en dacht bij zichzelf : ” Wir schaffen das ! “

Luidop zei ze, klaar en duidelijk, dat er aan samenwerking met Duitsland voorwaarden zaten.

Toch even gegniffeld, bij die in your face confrontatie met dat Republikeins rood. Heerlijke Girlpower !

Maar iets zegt me, dat we nog zwaar weer gaan krijgen, die 1460 dagen van dit presidentschap.

Voor nu geldt : “Er is geen kwaad dat altijd duurt, en evenmin een goed dat nooit eindigt.”

Glazen plafonds én verbijstering geeft 2 clipjes, beste lezers. The sound of breaking glass en Why tell me why van Anita Meyer, nooit zo accuraat als nu.

Voor meer zwijmelplezier, klik hier.


de vetjes waren ooit een briefje van Vadermans, dat ik overal meenam toen ik als enig meisje in een jongensklas zat.

afsluitende quote is van Mandela.

* : hebben ….. mutten : we zijn flink de klos

 

Advertenties

22 gedachten over “Sounds of breaking glass (Swoon 41)

  1. Matroos Beek

    Waar is de tijd… toen dacht ik nog dat de wereld er later veel beter ging uitzien, dat de mensheid steeds slimmer werd. Ijdele hoop is dat gebleken. Onvoorstelbaar dat men nu ruziet om de kleur van de schmink van Piet en dat een blonde Eddy Wally verkozen werd tot president.

    1. ariadnesdraad Berichtauteur

      Wat een mooi compliment geef je me, Ria ! Bijzonder dat je mijn tekst en de muziek zo goed vindt samengaan *blij mee*. In het bad getrokken worden wil nog wel es helpen om wat excessen bij te schaven. Vanop de zijlijn loeien is immers andere koek. Nog een heel fijn weekend gewenst !

  2. rietepietz

    Je hebt er in ieder geval heerlijke muziekjes bij gekozen. Ik heb m’n handen al té vol aan de Nederlandse politiek om de buitenlandse er ook nog eens bij te halen. Maar daar of hier, het gaat uitsluitend om de beste mens op de juiste plaats en dan mag die wat mij betreft ook wel wat minder snel naar de zeventig lopen, alsof 45+ niet bestaat en ook dán kun je genoeg ervaring hebben .

    1. ariadnesdraad Berichtauteur

      Ik vind de buitenlandse politiek nou niet echt extra ballast, ’t is overal van ’t zelfde laken een pakt, lijkt ’t wel. Ik deel je standpunt over de juiste plaats en leeftijd, Riet !

      1. rietepietz

        Maar omdat ik dáár toch niet kan stemmen heeft het nóg minder nut me er druk over te maken, hier wekt men dan nog de indruk dát ik invloed uit kan oefenen door te stemmen;-)

  3. dwarsbongel

    Wat een heerlijke samenvatting van des Werelds ongerief! Wel vraag ik me af of juist deze dame die tegen het glazen plafond beukte het niet harder, taaier gemaakt heeft door gebrek aan typisch vrouwelijke eigenschappen zoals brede empathie?
    Je muziekkeuze is in elk geval TOP, en voor mij staat Nick Lowe iets dichterbij!

    1. ariadnesdraad Berichtauteur

      Prachtig dat je zo van mijn synthese kan genieten, Dwarsbongel ! Een opsteker. Zelf sta ik wat dichter bij Anita, wiens song plots heerlijk actueel is. En oké, je kan d’r heerlijk meebrullen, natuurlijk.

      Ik denk dat de wereld gebaat zou zijn bij algehele empathie, niet alleen die van het vrouwelijke deel, waarvan dat wel nog altijd impliciet verwacht wordt. Ik weet niet of empathie typisch vrouwelijk is, maar wel dat je, als je es uit je sensibele rol stapt, tegenstand voelt. Mijn volgend blogstukje Kop tegen kei, gaat heel toevallig ook over deze topic. Je geeft me trouwens hierrond nieuwe inzichten dankjewel !

      Op dat echelon moet je volgens mij een gladiator zijn, en die stonden niet vooraan toen de empathie werd bedeeld ;-)

      O en wat een pracht van een zegging, des werelds ongerief :-)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s