Hiep hiep hatsjie ! (Swoon 54)

Flex en ik, we go back a loooooooooonnngg time.

’t Begin lag in ’t tea-roompje, waar ik überharkerig zo’ n vermaledijd koffie-roompje in mijn mok wilde mikken. Gehannes. Het dekseltje was oester-vast besloten tot NJET. In ruil voor ‘geen melk overal’ nam ik dus m’n verlies maar …

Diepe zucht, en hand onder de kin. Zie het stripwolkje. Koffieloos gitzwart …

Zat ik dan. Verhuisd naar die prachtige woonstee, met al dat boeiends. Waar ik niks mee kon, omdat ik piepte en kraakte. De pijn werd heftiger, en de grey ones non-actief. Geesteloos .

Vaart, zwier, temperament, vavavoem : dat bén ik – in weerwil van de verstoorde motoriek. ‘t Lekte weg – terwijl ’t vizier der passiviteit almaar scherper stelde.

Dit kon niet zo. Ik liep de vaart voorop, met ’n bewegingsvrijheid die haast compleet was omzwachteld. Er was luttel tijd, tot dat mummie-punt.

Advies klasseren was één. Wat dan wel iets heul anders … Weten wie je daarbij kan helpen de graal. De keerzijde van die clean slate was, heg nog steg kennen. Sterker : niemand erin.

Bij referentiepunt Zero gestrand, moest de telefoongids maar. Je kunt je voorstellen, dat er nog tig middagen, en dito koffiemokken, vergleden, voor ik strategie had.

Toen ik op ener middag chocola probeerde te maken van m’n routeplanning, zat daar zomaar, uit het niets, Ingwia naast me.

Gereserveerd timide, met steelse blikken langszij. Niet zo gek. We waren elkaars spiegel. Ik zag alle emballages die niet open wilden, en zij, zij zag  teleurstelling die ik met sloten koffie doorspoelde. Net als, maar dan met thee.

We raakten aan de klap, en ik vertelde van mijn doel : de fysio vinden die aan dit ‘hopeloosje’ een begin zag. En liefst, in de onmiddellijke toekomst : progressie.

Allengskens raakte Ingwia er stelliger van overtuigd : haar kiné, Flex, was wat, voor mij.

Zij zou vast verhaal doen, en ik moest bellen. Daar ging die nobele onbekende, die zichzelf graag ergens buiten hield, met mijn story.

Ik bewonderde mijn voorspraak. Flex, die Ingwia’s stille inborst langer kende, ook.  Dus ik belde en zei : “Hallo, met Ariadne. Volgens Ingwia ben jij mijn (kinematische) redding. Kan ik een keertje langskomen ?” Dat kon. Een kiné-gewijs interessant geval, waar ie geen weet van had, jeukte Flex beroepsmatig te erg.

“Ingwia meent stellig, dat ik precies in je straatje pas”, rapporteerde ik. De beste aanbeveling bleek niet mijn conditie, maar haar hoog hebben zitten.

Jaaaaaaaaaaaaaren later nu, hebben we gekibbeld, gehuild, gegiebeld, gewrocht, en vooral veul van elkaars leven gezien. Het intrieste, maar ook wat onuitgesproken beter gaat. Zoals dat gaat hebben we al wel es, kort door de bocht, elkaars communicatiehoorn neergepleurd – met een stevige vloek er achteraan. Om daarna groot genoeg te zijn om dat recht te trekken.

Allebei weten we wat niet meer. Hij geen huisbezoeken, ik geen dagen na-pijn.

Dus trotseer ik, met grinta, de elementen. Flex dan weer mij, met godsgeduld. Als ik voor de miljoenste keer wéér es voorbij het laatste momentje afbel, wegens stortbui …

De interesses zijn opgeschaald. Ingwia, Meteo-vista, en welk afspraakslot ik kan kapen als ‘het weer’ tegenzit.

‘Zuster Anna’ vraagt regelmatig: “Hebde nog iets ?” “Neuh, spijtig” switcht soms  in “Hoera, ik heb ’n zieke !” waarop ik dan “Hiep hiep hatsjie !”. In koor giebelen we ‘niet netjes’ er achteraan.

Benieuwd, wat Ingwia mag denken, over de capriolen van het duo dat ze samenstak…

Zwijmelen op Zaterdag is een initiatief van Marja.

Advertenties

13 gedachten over “Hiep hiep hatsjie ! (Swoon 54)

  1. Marja

    Ik leer telkens weer nieuwe woorden en uitdrukkingen bij jou. Flex vind ik een heel goede bijnaam. En grinta heb je wel nodig in jouw situatie.
    Die dans zie ik mezelf ook nog niet nadoen. Bedankt voor je beeldende verhaal en zwijmel.
    (ik ben overmorgen jarig)

    1. ariadnesdraad Berichtauteur

      Ha, kijk, nog een maartje – dat zijn de goeie :-) Alvast gefeliciteerd, hoop dat je een heerlijke dag hebt ! Geweldig, dat je hier woordgewijs nieuwe vonsten doet, dat doet me plezier. Dat dansje vind ik prima bij de houterigheid van mijn motoriek passen :-) En Flex : een van de betere vindingen, waar we wel es samen om gniffelen, want Flex kent zijn bijnaam.

  2. Melody62

    ;-0 Ik sluit me bij Marja aan… nu maar wachten tot Haakon Bertheussen dat ook doet dan kan ik iedereen die hier niet leest beter verslaan ;-)

    Die muziek is leuk die dans heeft ook wel iets maar ik pas maar met het nadoen

    fijn weekend

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s