Tagarchief: Aloe Blacc

Dollars, dimes en Diamond

Slapen is niet mijn specialiteit. Slapen op gewone uren dan. Tja, ik ben geprogrammeerd als nachtuil, vrees ik. Zelf vind ik deze verkeerde programmatie bij tijden erg jammer, wegens erg onpraktisch. 

’s Ochtends de telefoon aannemen zorgt voor ware slapstick-toestanden en steevast ook voor verwarring. Aan beide kanten van de lijn.

Maar daar blijft het niet bij. In deze koopjestijd is een andere “con” van het nachtuil-statuut dat je pas laat op de dag in de juiste versnelling raakt.

Niet dat je daar wat van merkt, beste lezer, want als je me te zien krijgt, zoef ik je hoogst waarschijnlijk met de snelheid van het licht voorbij …

Tja. Neveneffect van op shop gaan, vlak tegen sluitingstijd.

Wat er verder ook bij inschiet is de ware shopmood en de terrasjes tussen twee winkels in. Die achteraf trouwens ook, want daar heb ik puffend en zwetend, met een hoofd als een biet en blut zijnde, naast met have en goed beladen, nooit zo’n zin meer in …

Optimist als ik ben, troost ik me met de idee dat het tenminste vooruit gaat en dat mijn budget zo prima begrensd wordt.

Maar de cooldown, na éénmaal tegen lichtsnelheid te hebben aangezeten, is een heel andere kwestie.

Om mijn slaapweigerende little grey cells tot slaap te overhalen wordt hier ten huize meer dan eens de monotonie van de journaallus ingezet.

Het werkt. Ik krijg steevast slaap. Deze week ook een glimlach als ik hoor dat de Barclays-man Bob Diamond een Brits bankschandaal heeft bewerkstelligd. Je zal maar met DIE naam in het oog van die geldstorm te zitten.

” I need a dollar, baby, a dollar is what I need “ was dus duidelijk ook zijn leus.  Eerst om zich als een diamanten man voor te doen, en later om zijn verliezen met fout gelopen beleggingen te verdoezelen …

Met poker is het zo dat je maar beter hoge ogen kan gooien als je niet wil dat de poppen aan het dansen gaan. Zeker als je kapitaal Andermans geld is. 

Zich de vraag stellen of hij die dollar echt wel kon “borrowen” ? Watzegjemenou. 

Diamond heeft lustig (één spelletje te veel) gespeeld en verloren.

Intussen heeft de ceo besloten zijn ontslagpremie niet te cashen.  Maakt voor hem vast geen dime uit. Zijn shopbudget overtreft het mijne zekers verreweg, en hetzelfde geldt nu dus ook voor de beschikbare leisure time om al z’n resterende geld in op te doen …

Hmm. Ik vraag het me toch af.  Of ie echt veel gaat voelen van dateverything ’s falling down”