Tagarchief: columns onder de aandacht brengen

Raspoetitsa ruimt baan !

Uit wrijving ontstaat glans, schreef ik al. En of het waar is ! De nagelnieuwe stoep voor m’n deur is spic-en-span, en de baan blinkt als gitzwarte schoenpoets ! De woestijn is terug naar Egypte verkast en de  modderstromen wasten zichzelf intussen schoon …

Hola-di-ee en hopsasa … Raspoetitsa ruimt baan ! Ja, beste lezer. Je leest het goed : de weg is terug van weggeweest. Na zowat 2 (!) jaar. Dat moet gevierd !

Of het mooi is geworden ? Eerlijk : nou nee. Een parking knàl voor je deur is niet bepaald het summum van schoonheid. Ik mis m’n boom-vanuit-het-keukenraam. De huidige zogenaamd ‘lage beplanting’ is daar geen partij voor. Denk : errrrugg laag, klasse piereverdriet.

Oei, dit klinkt niet vrolijk.  Maar echtigentechtig : het kan me niet verblotekonten.  Alles beter dan wegloosheid. 

Ander heuglijk feit : ik heb mijn nachtrust terug. In principe.

Mijn lijf is daar zo ondersteboven van, dat het tegenwoordig het ene na het andere cimbaalstukje op me loslaat. Totaal ontregeld. Je zou voor minder, na al die maanden van boren, klieven, kappen en kleunen.

Wég zijn de aardbevingen waar mijn bed me aan onderwierp. Geen slaapbevorderende wiegeliedjes waren het, maar regelrechte fakir-tortuur.

Wég zijn de slijpschijven, die me tot op vandaag een nagelvijl-complex bezorgen, annex een nooit meer overgaande hekel aan schuurpapier.  Ze kliefden op het laatst niet alleen stenen en stilte aan stukjes, ook mijn zenuwen…

Maar ’t kan nog erger.

Langstaartigen in huis – met of zonder strikje –  compleet met bijpassende rioolgeur. Die invasie is, met vastbeslotenheid, uitgeroeid. Pfoe-pfoe.

Ah ! Mijn zintuigen  (nose-eyes-ears) komen tot rust ! De martelende luchtspielingen zijn opgelost. Fata morgana’s, vertel mij wat !

Niet zo gek, die woestijntaferelen.  Genoeg zand voor tonnen zandzakjes. Met variatie in kleur als bonus… Gelukkig is de eeuwig opduikende zandvlakte zo finaal overwonnen dat ze zich braafjes permanent liet opborstelen ! Wég woestijn.

Nog een pluspunt is dat je vandaag geen kaartkundig genie meer hoeft te zijn om m’n huis te vinden. Ik is blij.

Aan de weg als inbreker hoeft ook niet meer getimmerd. De deur kan weer open. Mijn loopbaan als acrobaat geef ik er ook aan. Gracieus, dat spreekt.

Wég putten, bulten, loszittende stenen en inzakkende bruggetjes, waarover je je nek kan breken – en de rest van je constitutie erbij. Goed voor de sierlijkheid.

Binnen is het ook weer heerlijk warm. De über-echte pool-simulatie is weer netjes waar ie thuishoort : op de Noordpool.

Weggesmolten zijn de ik-bevries-proof-outfits en de daarbij horende niet-communicatieve pareltjes met God. 

Een bakje troost is weer aan de orde, want de kraantap doet het. Voor mij geen deur tot deur meer, op zoek naar een barmhartige water-samaritaan. De visioenen die me ei zo na een delirium over waterpompen bezorgden, spoel ik nu lekker door. Met datzelfde vloeibare goud kan ik ook nog efkes die kamele(o)n wassen, dus dat komt snor.

Wég zijn ook de onverwachte stroompannes. Dat scheelt aardig  in néééje, “het-werkt-wééér-nie”-momenten. Alles doet het gewoon. Zo goed, dat die kapotte badkamerlamp nu wel heel erg afsteekt. Er is (onvolledig) licht in de duisternis.

Maar ach – een kniesoor die daarover valt. Of het moesten de tele-nuts-bedrijven zijn, die nu een superklant  aan me verliezen. Wellicht verguldt een event met een energieke dj – een cute hondebeestje – deze pil.

Daarna komt de slaap – die nog aardig de weg kwijt is – vanzelf. Is het niet van moeite, dan val je wel om van de energierekening …

Woehoeii ! Let’s party, Mister Dog !

Sneeze Page

Facebook 9gag

Bron : Weheartit .

De zomer ging, de herfst kwam … en de vallingskes* ook ! Het ideale moment om je de Sneeze Page van Ariadnesdraad voor te stellen, beste lezer !  Terwijl ik druk doende ben mijn intern regenseizoen uit te bannen en mijn vocale klankkast weer op gang te te trekken laat ik mijn stukjes voor me spreken.  Randomly chozen. Persoonlijk, dat dan weer wel.

Of in sneeze-context : ik stel je mijn favoriete literaire sprietjes voor om jouw lezersoog en/of -neus te prikkelen.

Nog zo ne klop en ’t is donker : Tante Sidonia en Professor Gobelijn die elkaars pad kruisen, daar komen vodden van, of waren het gewassen mobieltjes ?

Mrs Boekeee : Hellow, the lady of de house speeking! Maar of ze nou de juiste dingen zegt…?

Turning Tides : Wat gebeurt er als het gras huilt ?

Under my skin : Lalala …. I’ve got youuuuuuuuuuuuuu under my skin !  Al is dat voor diegene die ‘beauty’ aan me wil slijten vast eerder een ‘rash’….

De olifant, de slurf en de flexibel : Grootste gemene deler : buigzaamheid.  Geldt hopelijk ook voor je  lachspieren …

De primus : Exemplarisch voor  “de eerste zal de laatste zijn”.  Of burlesk comedy ?  Schoon gestrikt, in ieder geval… 

Ik heb een kameleon : Egidius, de nieuwe dimensie van veelzijdigheid.

Duvelkes kermis : Al die willen te Kaap’ren varen moeten mannen met baarden zijn … of een kapot raam hebben, da’s ook goed !

Mijn Pandora-doos : Antiek in’t nieuw, zeg maar.

Schuren in het kwadraat : Sliepe – sliepe vijle, weg zijn wijle (nog lang niet) …

En die aparte pagina dan ??

Niks mis met je computer, beste lezer, hij doet ’t nog. Ook als je de link niet ziet. Want : de “Sneeze” is nog “under construction”. Ah ja.

Solo de loftrompet steken gaat ‘m niet worden. Ik hoor graag van jou, beste lezer, welk(e) stukje(s) voor jou onlosmakelijk met Ariadnesdraad verbonden zijn, en waarom.

Met een titel of omschrijving ga ik dan als een ware detective op zoek naar de link.

Die plaats ik dan, met wat “ontstaansgeschiedenis” er bij.

Beloofd !

——————————————–

* valling : verkoudheid