Tagarchief: David Bowie

Swooning Saturday (ZoZ)

Je zou ’t haast denken, beste lezers, maar nee, ik heb me voor dit pas gestarte jaar geen dansbenen aangemeten. Ik doe ’t nog maar even met dat gammele onderstel dat geschroefd staat op ’n torso die een darling dolletje pas nog de Titel ‘Belle Poupée’ toeschreef.

Wat een dijk van een compliment was me dat, zeg ! Insert Miss Piggy-swirl, want voor wat bij deze veer op mijn hoed hoorde, moest ik forcefull and executive zijn, en punch hebben óók nog …

Maar ik beken, beste lezers, dat het ook geweldig zweven was op de zalige commentjes die volgden op het poppenexploot. Grote grinnik bij dit :

Leuk is dat he… Als je het hele gesprek kunt volgen en ze uiteindelijk om de oren kunt watsen met hun onbenul…” en dit ” Geweldig!!! Echt dit wil ik ook eens mee maken. Lijkt me zooooo leuk om de gezichten van mensen dan te zien, haha.

Respectievelijk van Wiebeltjes en Gelukje.

Jaahaa, het aanwezige publiek hierbij duizelde ’t zekertjes, maar dan meer op de ” ‘k zal ik zal je heb, ik zal je krijg” -wijs ;  het slotgelach én enig leedvermaak waren voor mij. Tot zover de happy swoon.

Ook ijl in het hoofd, maar dan onaangenaam, werd ik van de archiefgroei van Ariadnesdraad. Diepe zucht.

Dat moet anders. Met een geschikt muzieksken, bijvoorbeeld. Dan wordt die Jukebox op dit blog weer wat leven ingeblazen met wat muzikale zuurstof …

Tekst gekaderd in een muziekframe is gelijk aan Zwijmelen op Zaterdag – ZoZ. Voortaan doe ik hieraan zo nu en dan gezellig mee.

Ik begin er maar meteen aan met diegene die me recent nog deed duizelen met zijn plotse status van wolkzitter : Ziggy Stardust.

En eerlijk waar, ik tol ook best bij de muzikale erfenis van ‘The Brixton Boy’. David Bowie, een legendarische kameleon, met de dansbenen die ik niet heb, en bovendien het perfécte nummer voor mijn instap in deze nieuwe rubriek :

Absolute Beginners !

Zwijmelen op Zaterdag is een initiatief van Marja.

Idem, maar anders

Een mens gaat muziek horen in z’n hoofd door al die prachtige wensen rond de verjaardag van Ariadnesdraad. Very uplifting indeed ! Om van te gaan dansen …

In deze feestweek wil ik dat natuurlijk niet alleen doen. Mijn lezers geven immers ook klank en kleur aan dit blog. Met graagte nodig ik jullie daarom uit om ( op de dansvloer ? ) mee te luisteren naar een streepje muziek. Met gevoel. Dat spreekt.

Dan kan het niet anders of je komt bij Jacques uit.

Maar het moet gezegd dat deze brok zingende emotie ook anderen tot een uiterst gevoelvolle expressie aanzette.

Prachtige interpretaties. Van Brel. Van de – toenmalige – haven van Amsterdam. En ook een beetje van de ruwe zee die ik levensgewijs bevoer ten tijde van het ontstaan van Ariadnesdraad …

Rapalje, Brel en Bowie zijn als een authentiek blogstuk. Wel hetzelfde onderwerp, toch een heel andere insteek én uitwerking.

Ik vind ze – elk op hun eigen manier –  wel wat hebben.

Waarom kiezen ? Alle goeie dingen bestaan immers uit drie. Dus hier komen ze, beste lezer, drie versies die het zeemansbestaan schilderen …

Vreemd, hoe éénzelfde lied toch van taal tot taal anders spreekt, raakt…