Tagarchief: Descartes

Descartesiaans denken

Tumblr

Bron : weheartit

Ik heb in dubio gestaan over de titel van dit stuk. Stylistisch, journalistiek en vanuit wat mij rond goed schrijven is geleerd, is die belangrijk.  Een goeie titel, trekt aandacht, maakt nieuwsgierig, vat samen.

Daarom zit je, beste lezer, opgescheept met deze. Of ie aan voornoemde criteria voldoet ? Geen idee. Maar hij haalde het van ‘Bollebozen wiens toendertijd maffe ideeën nu heel gewoon zijn, maar daarom nog niet simpel toe te passen’.

Van zoiets slaan niet alleen je hersens, maar ook je tong in de knoop. Bovendien zijn er een hele rist mensen met een hoek af die best briljant zijn. Neem Newton. Dankzij hem weet ik dat ik dagelijks de zwaartekracht onderga. Meer voeling heb ik er niet mee, wegens een gebrek aan begeestering.

Anders vergaat het Descartes. Hij denkt. Hij twijfelt. Denken en twijfelen vindt hij een  universeel recht. Als liefhebber van ‘little grey cells’ doe ik dat ook allemaal. Soms vind ik ’t knap lastig, al dat denken. Dat dan weer wel.

Denken dus. Niet zomaar het gewone hoespeelikdatvandaagallemaalklaar.

Neenee. Het denken over het leven. Het existentiële.

Omdat ik kind van mijn tijd ben, moet het ook nog effectief. Dus met plan, actie en uitkomst. Dan krijg je iets als dit.

Ik wil het onmogelijke. De tijd terugdraaien. Maar Tijd is een universeel gegeven, waaraan niet te tornen valt. Iets dat altijd geldt, voor iedereen, zonder uitzondering. Niets aan te doen.

Ik doe het ondenkbare. Als gevolg van de universele tijdswet ga ik door. Omdat ik niet meer terugkan. Al voelt het  soms als een appendix-operatie die wegens complicaties nog ’s moet worden overgedaan.

Ik bereik het onverwachte. Ik zie heel in de verte een lichtpuntje, af en toe. Dan wiebel ik van binnen. En bij tijden ook van buiten. Omdat er mensen zijn die maar niet kunnen vatten waarom ik maar niet wiebel. En de seconde dat ik het wél doe meteen vinden dat het niet hoort.

Iets prachtigs.Vrijheid van denken. Maar ook niet te stoppen soms.

Soms wou ik dat ik zoals Mr. Data in Star Trek een offswitch-modus had.

Het gevolg hiervan, met name slaap, zou mijn denkproces zeker geen kwaad doen.