Tagarchief: ingebouwde klok

2015 : Hoort de klokken luiden : bim bam bom ….

En we dromen van een kruimeldief, en van een kolenschop … En die kolenschop maakt grote zorgen klein … En die kruimeldief slokt alle onzin van de wereld op, terwijl we nietsvermoedend aan het slapen zijn …

Prachtig toch, zulk een eerste nacht van 2015 ?

Alleen, ik droom nog verre van, als ’t nieuwe al lang en breed van de nacht af is …

Nee, beste lezer, ’t zijn niet m’n goeie voornemens die mijn celletjes aan de gang houden. Gemakshalve maakte ik die niet. Piekernissen zijn ’t ook niet. Ik kan amper denken – laat staan tobben !

’t is Gullivers pendule. Ze tikt met ’n heftigheid als ging er elke seconde een vuurpijl af. Hotemetotem word ik d’r van … ! Verkassen is geen optie, wegens in een gelegenheidsgewijs geassembleerd logeerbed.

Dat wordt dus negeren. Maar sjaa, ’t gaat ermee zoals met alles wat je vééél te graag wil : d’r komt niks van. Tic-tac-tic-tac … Na ogenschijnlijk een half leven, gooi ik ’t over een andere boeg : de oortjes van mijn I-pod. Soelaas is near ! Oefff. Mijn blaffetuurtjes zijn al aardig dicht – een hazeslaapje wenkt …

Onverhoeds : BAMM… ! BAMM… ! BAMM ! Op het uur vervult de pendule haar lotsbestemming : ze slaat. Kan ze niks aan doen, natuurlijk, maar ik ben een hartverzakking nabij … Min herte ! Ik wil voor mezelf instant een off-switch, net als Data.

Dan doen de grey ones weer mee. Ze seinen door dat BimBAM  elk half uur slaat. Ook dat nog ! Conclusie : ’t is van spoeies. In functie van m’n goeie hum vanmorgen moet deze tortuur asap gestopt … M’n elastiekjes liken ‘Broeder Jacob niet zo.

Het volgende onderdeel dat ik van Data wil zijn z’n ogen. Hoewel het lichtknopje vlakbij is, heb ik toch een paar pogingen nodig. Ander ding : BimBAM kan alleen veilig onschadelijk gemaakt worden door Gulliver himself.

Ontmijningsdienst Vadermans moet er aan te pas komen. De catch : hij is al in dromenland. Echtigentechtig, forceful and executive zijn is geen eitje, als je iemand uit z’n slaap moet halen. Vrouwe Justitia verbleekt bij me : ik kan maar niet besluiten. Wat is erger : niet in dromenland raken, of er uit gehaald worden ?

Mijn celletjes, tenslotte, doorbreken de impasse. De snoodaards rekenen me feilloos voor op hoeveel BimBAMs het komt te staan als ik ’t erbij laat zitten. Teveel om gezellig te zijn, dus bel ik toch maar m’n vader uit bed.

Minder dan een minuut later is BimBAM naar Beieren en kunnen we alletwee het deken dat nacht heet over ons heen trekken.

Na het met stomheid slaan van de ‘slaapsteler’ ging tukken als een tierelier. Gulliver en ik staan opgewekt op,  nog nagniffelend. Ik feliciteer m’n kleine ik dat ze jàààren naast BimBam heeft geslapen. Tss, een vergaan talent.

Een nieuw ontdekte gave, daarentegen, is de handigheid waarmee Vadermans uitjes hakt en de perziken van hun bolle kant ontdoet. Wauw ! Zou ie stiekem bij Jeroen * gelest hebben ?

Tussendoor bemerk ik dat de inhoud van Gulliver’s Kerstpakkket al verhuisd is naar de opslag. Een goed omen. Z’n met plezier uitgepakte goodie-bag woont al op Kaap Overvloed.

Ik heb d’r schik in, want Vadermans is toch echt een goed kind van z’n moeder : man, wat een peper heeft ie ! Genoeg om ’n heel leger te doen niezen en ruim voldoende om 2015 pittig te kruiden …

Nou ja, het jaar is goed ingeluid, zullen we maar zeggen !

—————————————————————————

* ’t is van spoeies : haast je !

** Jeroen : tv-kok Jeroen Meus

De Zotte Morgen

Miniatuur

Bron : YouTube

Ben jij een nachtuil of een vroege vogel ?

Zelf behoor ik tot de eerste categorie. Slapen is voor mij altijd al een nachtmerrie geweest. Als kind echter waren het vooral anderen die er door gekweld werden. Nu als volwassene, ben ik zelf aan de beurt.

Want eerlijk is eerlijk, onze maatschappij is er niet echt op ingericht dat je pas tegen de middag een helder hoofd krijgt.

Diepe sympathie heb ik voor mensen die nachtwerk doen. Niet simpel om gedurende een aantal dagen je inwendige wekker te negeren en dan weer over te schakelen naar een ander ritme.

Bewondering ook voor mensen die letterlijk kunnen opstaan als de zon opkomt.  Kan mijn verbeelding zijn, maar ik heb altijd het idee dat deze mensen bergen (kunnen) verzetten. Bovendien zou ik heel graag ‘ns het moment meemaken dat uit de nevel de klaarte van de dageraad op trekt. 

Ik kan me dus wel vinden in dit lied. Het gaat over heel veel dingen. Maar bovenal geeft het een doorleefd beeld van hoe opstaan gaat. Voor nachtuiltjes als ik.

De ochtend is voor mij vaak een draaimolen waar ik op moet zien te raken. Dikwijls worstel ik met mijn ingebouwde klok die zot draait…

Alle bijschavingspogingen ten spijt is het nog altijd de nacht die wint.

De zonsondergang die met haar hele kleurenscala de weg baant voor alle tinten van duisternis fascineert me. De stille uurtjes van de nacht, waarin je jezelf kunt horen denken, vind ik fantastisch.

Het tijdsbestek waarin de hectiek van de dageraad nog ver voor je ligt heeft ook iets scheppends. Niet voor slaap, jammer genoeg. Maar gelukkig wel voor de aanmaak van blogpostjes.

Jawel, beste lezer, deze stukjes, die je hopelijk doen grinniken, glimlachen, fronsen, nadenken of wie weet helemààl niet akkoord zijn, komen tot stand op de nog-niet-aan-slaap-toe momenten, voor er een nieuwe dag begint.

Hopelijk is dat er aan te zien …

Een goeie, zotte morgen gewenst!