Tagarchief: inventaris

Bring ‘Em All In

We kijken bijna terug, als we het over 2014 hebben.

Ik heb een soort van strik-drang. De losse eindjes van het jaar moeten ingestopt.

Afwerken, archiveren of wegpromoveren, zoiets. Toegegeven, dat laatste slaat vooral op het vuilnis, maar toch …

Door de combi van  ’n plompverloren afgezeggende Kerstinvitée en ‘n  waterhuishouding die kort daarop besloot zélf aan ’t fornuis te gaan, zijn er nu een paar hondenjobs done and dusted.

Mijn conservenbox is nagezien, geïnventariseerd en gelabeld.  Op datum ook nog. ‘Potver-hier-en-ginder-en-overal-dat-blik-moest-eerst !’ wordt minder waarschijnlijk. Idem voor mijn kruideninventaris. ’t Is te zeggen : die kreeg een ‘finishing touch’. Geen kruid of smaakversterker hier ten huize of het is me door de vingers gegaan.

De staande conclusie : ik heb salie tot heil en genezing van de hele wereld, dus dat komt goed. Alleen de tijm-structuur ervan is nog even een dingetje. 

Ik beschik over een heus arsenaal kurkuma, saffraan, kip en curry-kruiden ! “Live in a yellow submarine !” zingen kan volop.

Komijn mag ook niet ontbreken in m’n kruidenbeschrijf. In aantallen waar ik dol van word, zeker als je bedenkt dat ik er niet ver mee wegloop. Nooit van m’n langste leven meer nodig.  ‘Komijn hier !’ declameren in een marktkraampje ware  de gepaste remedie, om niet van die klank-gerelateerde, wreed ongezellige mens te gaan dromen.

En wat gezegd van peper ? Ik doe ‘m op in ’t groot – net als m’n grootmoeder. Maar of hààr groot en mijn groot een maat voor elkaar zijn is nog maar de vraag … De (na)-oorlogse proporties indachtig, win ik vast het pleit.

Ongebruikelijke invulling van Kerst. Helemaal eens, beste lezer. Maar als je dan toch ’n woede-uitbarsting hebt, is ééntje van opruimwoede niet verkeerd, toch ?

Ik moet nu al schuddekoppen als ik er op terugblik. Wat zullen mijn celletjes er over pakweg twee decennia van maken ? Lachen, gieren, brullen ? Ik hoop het eerste, maar voor nu is ’t sudderen op een plezanter plan …

Maar kom, er is geen kwaad dat altijd duurt. Nog even en ik ga een nieuw jaar in en het land uit. Es kijken of de feestzin van Gulliver intact is gebleven na een (onverwacht) trio van Kerstdissen. 

Waarvan ie schattig verslag uitbracht, verongelijkt omdat ’t bij mij zo ieltjes uitviel. Waarvan ik weer terug blij werd …

Bring ‘em all in, die ijsjes op stokjes speciaal voor mij. Bring ‘em in, die curieuzeneuze-blik van Gulliver als ie het Kerstpakket, waar ie nog niet in mag loeren, opent  !

Bring ‘em all in, die momenten in 2015 – van grote rust en kleine zorgen en liefst geen nieuw verdriet. En voor jullie, lieve lezers, ook zoveel !

Ik accompagneer mijn Nieuwjaarswensen met deze mooie van Mike Scott. Een tikje profetisch, maar zo kort na Kerstmis moet dat kunnen. Als je ’t mij vraagt, vergeeft de troost die van dit muzieksken uitgaat het anachronisme.

Bring ‘Em All In. Ontdekt tijdens een witte nacht waarin mijn hoofd black and blue was en de Jack Sparrow in mezelf kwijt. Sindsdien into my heart, en te mooi om niet te delen.

Enjoy, beste lezers !

Hidden City

HomeHidden City

Bron : Hiddencity

Nee, geen afdeling van Zweinstein. Al ben ik wel benieuwd wat Harry Potter er over zou denken. Ze kan net als hij een andere gedaante aannemen, want elke stad is anders. Soms lijkt het wel alsof ze permanent onder een onzichtbaarheidsmantel zit.

Ze bestaat echt. Je hebt er geen Toverschool diploma voor nodig.  Maar je moet wél verder kijken dan de eerste aanblik. Zweinstein en Hidden City hebben met elkaar gemeen dat ze een specifiek publiek hebben, dat ergens aan wil deelnemen. De toverschool aka het stadsleven.

Maar daar waar Zweinstein iets is voor een select groepje dat over de juiste geloofsbrieven beschikt en bovendien met plezier heelder omnibussen toverspreuken verslindt, is dat bij Hidden City heel anders.

Hidden City sluit niemand uit, maar juist iedereen in. Je bent altijd welkom en er is maar één toverspreuk. Kan ik hier binnen? Zonder mijn nek te breken, brokken te maken of groen aan te lopen van ergernis, ….. (Vul zelf maar aan, ongetijfeld schieten je nog een paar kleurrijke beschrijvingen te binnen waar ik nu even niet op kom.)

Zweinstein behoort tot de imaginaire wereld, die steeds opnieuw, in één tel herschapen kan worden, naargelang de noodzaak. Als je maar een (niet betoverde) toverstaf hebt.

Maar Hidden City niet. Dat bestaat écht. Ze is altijd zichtbaar, als je maar goed kijkt. Ze verdwijnt niet. Maar de realiteit heeft een prijs: toverformules werken hier niet.

Zolang er geen toverstokjes bestaan die de werkelijkheid instant  aanpassen, moet je roeien met de riemen die je hebt. Werken met de werkelijkheid dus. En er niet instant, maar op termijn iets aan doen.

Natuurlijk kan je op voorhand piekeren en zoveel beren op de weg zien dat je nergens komt. Of foeteren omdat je geen zeven levens hebt waarin je àlle obstakels hoogstpersoonlijk (dan ben je tenminste zeker dat het goed is) uit de weg ruimt.

Je kan ook voor een meer relaxte aanpak kiezen en  hierheen surfen: Hidden City  Een aanrader!

Vertrouw op de aangeboden inventaris en expertise en geniet van dat éne leven dat je hebt. En wie weet kan je een hulp zijn ?

Je zal een heel ander gezicht van je stad zien. Jouw eigen wereldje zal veranderen, ook zonder toverspreuk. Het zal groter worden, want je zal Hidden City ontdekken.

Have fun!  ;)