Tagarchief: vroege vogel

Getikt. En blijven botsen ook nog… !

M’n expertise met het krieken van de dag leverde vroeger al matineuze kolder op ter lezing. Jongste zaterdag bracht een refresh.

Hou je vast, beste lezers, dit is episode elf-en-dertig van “Kat & Muis” met Klaas Vaak. Getiteld : ” De morgenstond heeft goud in de mond, met een metalig zinderend smaakje.

Denk voor de setting terug aan nachtuiltjes, Babylonische spraakverwarringen, klabatsboembaf-toestanden, rondcrossende sleutels in de dwaaltuin die handtas heet, broeken die ’s nachts groeien en de ‘onweerstaanbare drang’ van mijn Dumdiedummetje naar een stoombad.

Vergeet ook vooral de bijbelse plaag die een ontploffend aquarium heet niet, de zwarte Piet-toestand die hier op volgt en je haar dat daarvan onverbiddelijk uit de plooi raakt, al heb je dan een Sinead-snit.

Kwestie van zeker niet kreukloos uit de armen van Morpheus te komen, moet in dit rijtje tevens vermeld : een slurfloze kraan die je een face-wash bezorgt, plus een foon die rink-aan-een klingelt, wegens boodschappen die per se geaccepteerd willen worden.

Aangeleverd door klaarwakkere verkoopsjongens die met niks minder dan ’t laatste woord genoegen nemen. Zelfs als dat betekent dat ze suggestieve acties – een hijgstem – moeten gebruiken om je toch maar dat niemendalletje aan te smeren. Die godsvermogenkostende lingerie die je – in het kader dat je ultravief in de oren wordt geblazen – net zo goed uit het script kunt weglaten.

Mega-vermoeiend, allemaal. Maar ook bekend en vertrouwd. En daar valt beslist ook wat voor te zeggen.

O ja, ik ben niet vreemd aan de ochtendlijke nevel waaruit de klaarte van de dageraad optrekt. Na een witte nacht dan.

Matinale mist klinkt echter compleet anders als de nacht woest wordt opgebroken. Lawaaieriger vooral. Tot die  ontdekking liet het Zandmannetje me komen. Tja, als dat ventje iets in zijn kopje heeft, dan heeft ie het echtigentechtig niet in z’n kont zitten …

Het nocturnale moment waarop je jezelf kunt horen denken heeft hele andere voeten in de aarde dan het des morgens vroege, weet ik nu. Stampende voeten, om precies te zijn.

De flip-side van die bewuste vroege morgen is een noodgedwongen early night door een pijnstillend paardenmiddel. Waarvan je  niet fris als een hoentje opstaat. Neeje, veeleer met ‘een kop als een zompot’ (zombie).

Daarom waarschijnlijk, dringt het enerverende getik op mijn voordeur mijn brein niet binnen. Later wel, maar ‘je droomt het’ en ‘watismedatte’ kunnen het eerst niet op een akkoordje gooien.

Morf’s tegenspeler wint, als het zachte getik keihard gebots is geworden. Wie staat daar nou toch het WK te promoten tegen mijn deur ?

Het laatste restje dubio omtrent opendoen gaat met een snerpende, volgehouden rinkel aan flarden.  Ik vaar mijn bed uit, om de bolwassing te gaan geven, die ik voor mezelf wil zien uitblijven. Iets met nabije buren, aangrenzende muurtjes en gehorigheid.

Met een woeste ruk plant ik mezelf tussen de deurstijl.

Het contrast kan – zeker op dat uur  – niet groter. Ikke, omvallend van slaap en gehuld in het eerste wat ik om kon slaan, versus een nog niet uitgefuifd jongmens, in groot ornaat en vol in de make-up.

Vergezeld van Kabaal. Aan mijn adres. Omdat ik uit haar Beulenfrans maar niet wil begrijpen dat ze haar handtas kwijt is en ‘k naar de pomp kan lopen. 

Frans met haar op is het, dus ik begrijp er pomp noch pompstok van. Het volume escaleert en ik roep de buurtjes, die ik graag in slaap had willen houden, te hulp om de ongemanierde met klank buiten te zetten.

Iedereen is present – op een klomp en een sloef en in vaan. We gieren, ondanks onszelf.

De pomp hebben we gehad, en de pompstok arriveert nauwelijks driekwartier later. Omdat ’t nu Engels is, word ik tot spokeswoman benoemd.

Shakespeare zou huilen, maar ik weet er toch uit te distilleren dat dit deurbonkende duo op dezelfde locatie de bloemetjes heeft buitengezet en daarbij elkaars ‘sakosj’ heeft meegegrist. Zonder portemonnee weliswaar.

Door derden op elkaars spoor gezet, doen ze nu een deur-aan-deur. Maar : ze weten nog niet eens zichzelf te wonen, laat staan de ander. Geen idee ook, welke deuren ze langs geweest zijn. Al is het dan 6 uur, ze zijn nog niet voor zessen klaar. Wij naastelkaarwoners evenmin.

Goeiemorgend, morgen, goeiedag !!!

Getikt en blijven botsen, zeggen ze dan …

De Zotte Morgen

Miniatuur

Bron : YouTube

Ben jij een nachtuil of een vroege vogel ?

Zelf behoor ik tot de eerste categorie. Slapen is voor mij altijd al een nachtmerrie geweest. Als kind echter waren het vooral anderen die er door gekweld werden. Nu als volwassene, ben ik zelf aan de beurt.

Want eerlijk is eerlijk, onze maatschappij is er niet echt op ingericht dat je pas tegen de middag een helder hoofd krijgt.

Diepe sympathie heb ik voor mensen die nachtwerk doen. Niet simpel om gedurende een aantal dagen je inwendige wekker te negeren en dan weer over te schakelen naar een ander ritme.

Bewondering ook voor mensen die letterlijk kunnen opstaan als de zon opkomt.  Kan mijn verbeelding zijn, maar ik heb altijd het idee dat deze mensen bergen (kunnen) verzetten. Bovendien zou ik heel graag ‘ns het moment meemaken dat uit de nevel de klaarte van de dageraad op trekt. 

Ik kan me dus wel vinden in dit lied. Het gaat over heel veel dingen. Maar bovenal geeft het een doorleefd beeld van hoe opstaan gaat. Voor nachtuiltjes als ik.

De ochtend is voor mij vaak een draaimolen waar ik op moet zien te raken. Dikwijls worstel ik met mijn ingebouwde klok die zot draait…

Alle bijschavingspogingen ten spijt is het nog altijd de nacht die wint.

De zonsondergang die met haar hele kleurenscala de weg baant voor alle tinten van duisternis fascineert me. De stille uurtjes van de nacht, waarin je jezelf kunt horen denken, vind ik fantastisch.

Het tijdsbestek waarin de hectiek van de dageraad nog ver voor je ligt heeft ook iets scheppends. Niet voor slaap, jammer genoeg. Maar gelukkig wel voor de aanmaak van blogpostjes.

Jawel, beste lezer, deze stukjes, die je hopelijk doen grinniken, glimlachen, fronsen, nadenken of wie weet helemààl niet akkoord zijn, komen tot stand op de nog-niet-aan-slaap-toe momenten, voor er een nieuwe dag begint.

Hopelijk is dat er aan te zien …

Een goeie, zotte morgen gewenst!