Tagarchief: # WOT

De facto

Bron : weheartit via Google.

Het volgende wagonnetje in de WOT-trein heet feit(en). Volg hieronder mijn spoor.

Feiten zijn net kameleons.

Mijn Egidius weet er alles van. Hij is knap druk met zijn disguises als het om feiten gaat, neem dat van me aan. Want  feiten, die zijn constant in verandering. 

Hier gelden ze nog, daar niet meer. Voorbeeld.

Gisteren was er ten huize Ariadnesdraad een elektriciteitspanne. Enkele huizen verder – naar ik hoop tot bij jou, beste lezer – was dat niet het geval 

Not a big deal, het zette de wereld niet op zijn kop. Maar mijn dag wel.

Er moest uitgezocht of Murphy mij met een uniek bezoek vereerde, ja dan nee.

Daarna de panne melden. Dan een reeks innerlijke vraagtekens counteren omtrent hoe lang dit alles duren zou.

Aansluitend vurig hopen dat dit ongemak van de baan is voor mijn maag al te hard protest aantekent.

Piekernissen aanpakken door actie. In casu : bekijken wat er in mijn keukenafdeling te vinden is dat niet per se elektriciteit behoeft om het label “eetbaar”  te krijgen.

Het meest teleurstellende in deze petite histoire is nog het sneuvelen van mijn (oorspronkelijke) blogstuk.

Want, je raadt het al, net op het moment dat ik de goedkeuring van mijn leesoog wou vertalen in een doortastende press op de save-button, gebeurde het.

Het alomtegenwoordig wonder der techniek – den elentriek – liet me in de steek. Gevolgd door mijn geheugen.

Tja. Dat heb je dan, als je schrijfstok een klavier is gaan heten.

Resultaat. Een test van de autosave-functie van mijn ‘little grey cells’ . En – je leest het nu – een herwerkt, nieuw blogstuk.

Deze kleine overview van mijn wel en wee illustreert niet alleen dat feiten relatief zijn, het laat ook zien dat feiten zijn als kralen aan een (verhalen)ketting.

Samen zijn ze zoveel mooier, grappiger, krachtiger, kleurrijker  … dan alleen.

De kleine bouwsteentjes die feiten in een verhaal zijn, zijn samen in staat een werkelijkheid te schrijven die fictie moeiteloos kan overstijgen. Ver zelfs.

Want feiten hebben een ontzettende kracht in zich. De kracht van de verandering.

Zonder stroomonderbreking zou mijn dag er zomaar anders hebben uitgezien.

Gewild, verwacht of incontournable*, feiten doen altijd iets met je.

Ze zorgen voor onderscheid tussen het vorige en het volgende moment.

Allemaal door simpelweg relatief, groots, markant, minuscuul, verwaarloosbaar, pakkend, ludiek, cijfermatig, onomstotelijk, bewezen, ongeweten, altijd en overal bij je te zijn.

Feiten doen altijd iets. Ze zorgen voor ontwikkelingen.

Zodat je met een zekere afstand naar gebeurtenissen kunt gaan kijken, en zodoende een breder verband kunt ontdekken.

Zodat je tot verbazend late vaststellingen komt. Zoals de slotsom dat  Mister History misschien een klein lespakket had, maar een des te grotere impact op je persoontje.

Feiten doen altijd iets. Ze zorgen voor verzachting. Voor flou en mysterie.

Flou, omdat ze de allerscherpste, gitzwarte kantjes van pijn wegvijlen tot een veeltintig grijs.

Net zoals een gom de scherpe potloodlijnen vervaagt.

Mysterie, omdat feiten een eigen timing hebben. Een heel eigen logica ook.

Zo laten feiten zich vaak pas op het allerlaatste moment zien zoals ze zijn …

Want op voorhand weten is niet altijd beter.

Feit.

—————————————————————————————

* incontournable : onvermijdelijk 

Kiezen is een keuze

Afbeelding via Google

De WOT-trein moet Karin al wel een paar keer voor een dilemma hebben gesteld inzake woordkeus. Welk wagonnetje nu weer aanhangen ?

Misschien heeft dat haar nieuwsgierigheid geprikkeld naar de worstelingen van andere ‘wotters’?

Dit keer werd keuze gelanceerd als woord van de week. 

Ketting-reactie voor  mijn little grey cells.

Gelukkig geen lawine zoals die Prins Johan Friso overkwam – hoe zou zijn keuzeparcours er hebben uitgezien, vlak voor hij in deze hachelijke toestand terechtkwam?

Maar wel flitsend en hier en daar zelfs met even wat glad – emotioneel – ijs.

Via een “Oeh, ben ik geen krak in” over een “Maar ik doe het eigenlijk best vaak” ging het naar een “Maar wat is kiezen nou eigenlijk ?”

Of juister : wat is het allemaal, voor mij ?

Ik heb er voor gekozen, beste lezer, om je mijn schematisch gekrabbelde droedelspinnen te besparen en je daarentegen uit te nodigen een draadje te volgen in het doolhof dat mijn hoofd heet.

Kies een kronkel naar je gading, zou ik zeggen.

Kiezen is …

een keuze, bewust of onbewust

altijd en overal, graag of niet

inschatten

de twijfel een halt toeroepen

opties uitwuiven

blij zijn met je finale keuze

de balans vinden tussen spijt over en spijt omdat 

ook weten dat het geen “moet” is 

niet vanzelfsprekend

weten dat er op heel wat keuzes en back-space knop zit

weten dat je niet alles in de hand hebt, maar wel hoe je er mee omgaat

verrassend 

Wat is nou de perfecte keuze ? Daar is geen draaiboek voor, wee ende helaas.

Maar als je er – los van de uitkomst – achter kunt staan, en er later met een tevreden gevoel op terug kunt kijken, ben je al een eind op weg, denk ik …

Wat maakt kiezen voor jou moeilijk – of net niet ?

Ik heb een kameleon !

tumblr_li14bcxaQ01qdgsuxo1_500 « Laikraštis "Uroboras"

Bron : weheartit

Jaaa, echt!

??????

Sterker nog, beste lezer, jij hebt er ook een ! Minstens. Het is je kapstok.*  Een onmisbaar iets.

Ga maar na. Geen woord is zo diep geworteld in ons bestaantje. In zoveel formaten, verschijningsvormen, varianten en dimensies.

Dat praktische ding waar je je kleren op pleurt, omdat je ze toch érgens kwijt moet.

Het formaat ervan alleen al levert een heel scala aan verschillen op.

Groot kan hij zijn, als een vestiaire. Of minimaal, ter grootte van een kleerhanger. Of net zo alternatief als de rugleuning van een stoel.

Zijn looks zijn allesbehalve saai.

Ze gaan van iets Ikea-achtigs, over iets ultra-moderns, strak als je wil, tot iets dat al een ander leven heeft geleid. Als trapleuning bijvoorbeeld.

Kortom, iets met een eigen karakter. En een naam. Egidius.

Logisch, als je bedenkt dat tig persoontjes er iets op achterlaten.

Het gaat van babymutsjes via bonte kleuterjasjes naar coole tienercoats, om uit te komen bij hippe damesjassen die standaard alles behalve warm zijn. Of juist wel, maar dan worstelen ze weer met gedistingeerd zijn.

De tegenhanger ? Een herenjas. Die heeft nergens last van, of het moest het eeuwige blauwzwartgrijsbruin zijn.

Egidius representeert een heuse bevolkingsdoorsnede.

Stel je toch eens voor dat  ie zou kunnen praten ?!  Welke diepmenselijke verhalen zou hij prijsgeven ?

Zou zijn verslaggeving beïnvloedt worden door zijn locatie ? Of door zijn tijd ?

Is een kasteelkapstok écht snobistischer dan ééntje die valt onder de categorie huis-tuin-en-keuken ? En, trekt een kapstok die zijn carrière in de ME begon grote ogen bij het futuristische nu ?

Helaas, dat blijft geheim. Toch zijn er ook een paar dingen over Egidius die iederéén weet.

Hij is altijd eerst kwijt. Bij voorkeur in de wachtkamer van je dokter. “Egidius waer bestu bleven? “

Maar : als je ‘m dan vindt, kom je terug. Zeker bij de huidige ijstemperaturen !

En : hij is onovertroffen flexibel. Moeiteloos kan hij niet alleen kleren aan, maar ook een paraplu. Of anders :  niet te vergeten dingen.

Dan transformeert hij.

Hij ziet er dan uit als een fluo-kleurige Post-it, een kattenbelletje, een afgescheurd stukje papier met daarop iets onleesbaars gekribbeld.

Als het moet kan hij ook nog een schematische spin worden, waaraan je de sleutelwoorden van je cursus ophangt.

Is dat te klein ? Dan dijt hij wel even uit tot een column.

Als je er genoeg hebt en ze hebben ook nog een rode draad, dan is het tijd voor de volgende face-lift : een blog.

Waarlangs je met anderen deelt, leert, praat, verwerkt, treurt, troost…

Maar de meest markante gedaantewissel van Egidius is die in een mens. Man, vrouw, meisje, jongen.

Iemand die op verschillende plaatsen en tijden een houvast, een kapstok voor de ander kan zijn …

Ja, echt straf is ie, Egidius ! Kameleon in hart en nieren.

Wat zouden we zonder ‘m doen ?

———————————————————————————–

* Dit stukje is een inzending voor de wekelijkse WOT van Karin.

Iets van een wonder

Sqiushy

Bron : weheartit 

Een tocht door Wonderland.

Deze week mogen de WOT-deelnemers hun gedachten laten gaan over het raadselachtige werkwoord verwonderen. Je bent er mee bezig,  je ver-wondert, en tegelijk ben je ook toeschouwer…

Verwonderen ~ [regelmatig werkwoord]• ervan opzien omdat je het niet verwacht

Als ik deze opdracht zie, worden mijn ‘little grey cells’ geredirect naar dit lied. Deze frase vind ik sprekend : …. elke droom die je kwijt raakt, verandert iets

Een droom, een wonder in wording, heeft iets sprookjesachtig … de sluier van verwachting laat weing ruimte voor teleurstelling.

Als je haar kwijtraakt, laat dat een wond achter.

Een wond die niet weggaat, nooit, maar waarvan je toch een beetje herstelt.

Je weet niet precies wanneer, maar dàn is het er, onverwacht, dat moment waarop je een manier vindt om rond dat grote gapende gat te komen. Niet over, 

maar rond.

Je  kunt weer stukjes aan je weg toevoegen. Niet de weg die je wou, maar wél een weg die je kan zien. Een klein wonder.

Je hebt veerkracht ontdekt. De sleutel van de deur die toegang geeft tot de memorie met een glimlach…

Iets van een wonder, maar beslist niet van een alledaags soort !

Writing On Thursday

Embrace your inner bitch ♕

Bron : weheartit

Na wat piekeren en peizen*, zoals Willem Vermandere het zegt, ben ik dan toch op de kar gesprongen. De Writing On Thursday-kar van Karin.  Wil jij ook weten wat je met een bepaald woord kunt – of dat woord met jou – neem dan zeker een kijkje op met-k.com.

Deze week mocht er gebrainstormd worden op Stroom. Daarnaast was het donderdag ook nog eens Gedichtendag. Dat leverde een dubbele uitdaging op : associëren in dichtvorm.

Erg benieuwd naar wat jij, beste lezer, denkt over mijn eerste bijdrage!

Stroom
overvloed, stortvloed, toevloed, uitbarsting, uitstorting, vloed massa, menigte loop, stroming, trek rivier ~ Totale elektrische stroom door de werkspleet van werkstuk naar gereedschapselektrode

Stroom dus.

Een heftige uitbarsting van elektriciteit. Kort, krachtig, bepalend.

Een bliksemflits

Een kleurrijke reminder aan hoeveel kleur je weg kan hebben, of net niet

een kleurrijke reminder aan hoe veelbelovend iets kan zijn, of net niet

een kleurrijke reminder aan hoeveel keuzes je kunt hebben, een overvloed, of net niet,

een kleurrijke reminder aan hoeveel kanten je op kunt

Een kleurrijke reminder aan hoe krachtig een impressie kan zijn,

Een kleurrijke reminder aan hoe weinig tijd je eigenlijk maar hebt

om een troostende stroom van herinneringen aan te leggen,

een onuitwisbare indruk na te laten,

de tijdspanne van een kleurrijke bliksemflits

———————————————————————-

peizen : diep nadenken, nog nét geen piekeren